De Europese Metaalbond organiseert op dinsdag 10/02/2009 een manifestatie door Brussel en aan de hoofdkantoren van ArcelorMittal.
Met het moto "Mittal vult zijn zakken, wij kunnen inpakken! wil men het beleid van Mittal tijdens deze economische crisis aanklagen.
Wij als ABVVAMGenk zullen natuurlijk mee manifesteren en aanwezig zijn in Brussel samen met de collega's van ALZ en Sidmar.
Er zullen ook delegaties komen vanuit heel Europa(Italië, Spanje, Duitsland, Luxemburg, Frankrijk, Nederland, Polen, Roemenië en België.)
Programma: 10h30 samenkomst Zuid-station
11h30 start manifestatie door straten van Brussel
12h30 podium toespraken
13h00 einde
Iedereen die zich op zijn vrije dag wilt nuttig maken en solidair wil zijn met alle werknemers van ArcelorMittal kan natuurlijk met ons mee naar Brussel. Let wel op ;er is geen stakingsvergoeding voorzien maar je treinticket heen en terug wordt wel betaald. Tevens hebben we ervoor gezorgd dat je via het ABVV 10 euro krijgt voor een hapje en een drankje.
Het wordt absoluut een toffe dag
Als je geintresseerd bent laat mij dan iets weten op 0476/46.15.79 (Jorgo).
zaterdag 7 februari 2009
Europese Metaalbond manifesteert!
Mittal vult z’n zakken, wij kunnen inpakken!
Op de aandeelhoudersvergadering van 11 februari zal ArcelorMittal bekend maken hoeveel dividend de aandeelhouders krijgen. Met bijna de helft van de aandelen, heeft CEO Lahksmi N. Mittal een persoonlijk belang bij een maximaal dividend.
Terwijl deze rijkste man van Engeland er weer een miljard bij krijgt, wordt het personeel gevraagd de hoogste prijs te betalen.
Tegen het einde van 2008, maakte het bedrijf bekend dat er zeker 9000 banen zullen sneuvelen, 6000 in Europa. Dit lijkt nog maar het begin. De werkelijke omvang van de plannen zien we terug in gefragmenteerde mededelingen en eenzijdige maatregelen op de werkvloer.
Waarom zoveel banen weg?
Is ArcelorMittal in slecht weer beland?
Staalproduktie heeft zwaar te lijden onder de economische crisis, maar heeft het bedrijf alle middelen aangewend om werkgelegenheid te behouden in plaats van de winst veilig te stellen? Verlaagde produktie in de laatste maanden was bedoeld om de staalprijs te beinvloeden en zo de marges in stand te houden.
ArcelorMittal is ‘s werelds grootste staalbedrijf. Terwijl eind 2008 de reorganisatie werd aangekondigd, kregen aandeelhouders 2,3 miljard (29% meer dan in 2007), de helft in Mittal’s zakken.
Bedrijven sluiten en goed opgeleid personeel op straat zetten is voor Europese Metaalbewerkers Bond (EMB) onaanvaardbaar. Misbruik van de economische crisis om verstrekkende en ongemotiveerde reorganisatieplannen door te duwen wijzen wij af. Meer flexibiliteit door vaste banen om te ruilen voor tijdelijke en uitzendkrachten kan alleen worden gezien als een cynisch misbruik van de zwakkere positie van werknemers op dit moment.
Gedurende de huidige afnemende vraag voor staal, moet ArcelorMittal in gesprek gaan met de EMB en plaatselijke vakbondsvertegenwoordigers waarbij het volgende aan de orde moet komen:
- Behoud van de werkgelegenheid om klaar te zijn zodra de vraag naar staal hersteld;
- Onderhandelde oplossingen en geen gedwongen ontslagen;
- Compensatie voor verlies van inkomen als gevolg van tijdelijk werkloosheid en
werktijdverkorting;
- Werknemers moeten kunnen meedelen in de resultaten van de onderneming;
- De kennis en kunde van het “menselijk kapitaal” van de onderneming moet in stand worden
gehouden ook door het vervangen van gepensioneerden door nieuw personeel
- Gebruik van de “stille periode” om te investeren in opleiding en employability;
- Gebruik de “stille periode”om samen met subcontracters de produktie faciliteiten te
onderhouden en te verbeteren, om de kansen voor de toekomst te vergroten
- Om heldere plannen te maken om gesloten fabrieken en hoogovens uit de motteballen te
halen.
Op de aandeelhoudersvergadering van 11 februari zal ArcelorMittal bekend maken hoeveel dividend de aandeelhouders krijgen. Met bijna de helft van de aandelen, heeft CEO Lahksmi N. Mittal een persoonlijk belang bij een maximaal dividend.
Terwijl deze rijkste man van Engeland er weer een miljard bij krijgt, wordt het personeel gevraagd de hoogste prijs te betalen.
Tegen het einde van 2008, maakte het bedrijf bekend dat er zeker 9000 banen zullen sneuvelen, 6000 in Europa. Dit lijkt nog maar het begin. De werkelijke omvang van de plannen zien we terug in gefragmenteerde mededelingen en eenzijdige maatregelen op de werkvloer.
Waarom zoveel banen weg?
Is ArcelorMittal in slecht weer beland?
Staalproduktie heeft zwaar te lijden onder de economische crisis, maar heeft het bedrijf alle middelen aangewend om werkgelegenheid te behouden in plaats van de winst veilig te stellen? Verlaagde produktie in de laatste maanden was bedoeld om de staalprijs te beinvloeden en zo de marges in stand te houden.
ArcelorMittal is ‘s werelds grootste staalbedrijf. Terwijl eind 2008 de reorganisatie werd aangekondigd, kregen aandeelhouders 2,3 miljard (29% meer dan in 2007), de helft in Mittal’s zakken.
Bedrijven sluiten en goed opgeleid personeel op straat zetten is voor Europese Metaalbewerkers Bond (EMB) onaanvaardbaar. Misbruik van de economische crisis om verstrekkende en ongemotiveerde reorganisatieplannen door te duwen wijzen wij af. Meer flexibiliteit door vaste banen om te ruilen voor tijdelijke en uitzendkrachten kan alleen worden gezien als een cynisch misbruik van de zwakkere positie van werknemers op dit moment.
Gedurende de huidige afnemende vraag voor staal, moet ArcelorMittal in gesprek gaan met de EMB en plaatselijke vakbondsvertegenwoordigers waarbij het volgende aan de orde moet komen:
- Behoud van de werkgelegenheid om klaar te zijn zodra de vraag naar staal hersteld;
- Onderhandelde oplossingen en geen gedwongen ontslagen;
- Compensatie voor verlies van inkomen als gevolg van tijdelijk werkloosheid en
werktijdverkorting;
- Werknemers moeten kunnen meedelen in de resultaten van de onderneming;
- De kennis en kunde van het “menselijk kapitaal” van de onderneming moet in stand worden
gehouden ook door het vervangen van gepensioneerden door nieuw personeel
- Gebruik van de “stille periode” om te investeren in opleiding en employability;
- Gebruik de “stille periode”om samen met subcontracters de produktie faciliteiten te
onderhouden en te verbeteren, om de kansen voor de toekomst te vergroten
- Om heldere plannen te maken om gesloten fabrieken en hoogovens uit de motteballen te
halen.
woensdag 21 januari 2009
Speciale OR + Syndicale vergadering 16/01/2009
Vrijdag is er een speciale OR geweest. Het voorziene tonnage van januari is 22.350T.
Op dit moment hebben we door de opstartproblemen met de vrieskou een achterstand opgelopen. Men heeft dan ook beslist om de dopdagen van 25 en 26 januari te schrappen.
Indien ze zien dat we daarmee de achterstand niet kunnen wegwerken zullen er ook
TPM-dagen afgeschaft worden. We blijven bollen op 14MW.
In februari was er oorspronkelijk 20.000T gepland maar dit is ondertussen gezakt naar 18.500T . Voor maart is het niet veel beter met 20.500T.
Let op dit zijn geen bestellingen maar tonnages waarvan men verwacht dat de klant gaat bestellen!!!
Dus ook in februari en maart zullen we geconfronteerd worden met extra dopdagen
Samenvatting: januari 22.350T 4dagen TW(reeds geweest van 1-4jan)
februari 18.500T 7dagen TW
maart 20.500T 8dagen TW
In februari zouden ze 3 dopperiodes willen inlassen: 1-2 feb , 15-16 feb , 22-23-24 feb
In maart zouden ze 4 dopperiodes willen inlassen: 8-9ma , 15-16ma , 22-23ma , 29-30ma
Zoals je zal merken is er in elke periode een zondag bij. Wij hebben hier op gereageerd en ze waren bereid op dit nog eens te herbekijken. Wordt vervolgd dus.
De directie is afgelopen week op Sidmar geweest waar de BELEIDSVERKLARING is gehouden. Het belangrijkste wat er gezegd is geweest dat er GEEN lange termijnsvisie is.
Alles is gefocust om vandaag te overleven. Dit lijkt ons zeer eigenaardig voor een multinational dat al verschillende jaren monsterwinsten gemaakt heeft. De beurscrash heeft trouwens aangetoond dat al degene die op korte termijn dachten genadeloos zijn afgestraft. Alleen bedrijven die op lange termijn dachten en niet enkel op winstbejag uit waren kunnen deze crisis makkelijker overleven.
De directie op Sidmar verondersteld ook dat als de huidige conjuctuur aanblijft er op termijn 1 ELO-lijn binnen onze groep zal sluiten. We hebben dit in het verleden ook al dikwijls gehoord maar het is er sinds de komst van Mittal niet meer van gekomen.
Wat wel voor het eerst gezegd is geweest dat het zeker niet Sagunto in Spanje zal zijn.
Nu zijn we nog maar met 3 . Florange in Frankrijk, TDM in Luik en Sikel in Genk.
De speculaties zijn volop aan de gang.
Na de SOR hebben we ook nog een kleine SD gehad. De directie was verrast met onze brief waarin wij gezamenlijk ABVV en ACV onze bezorgdheden hebben geuit i.v.m de reorganisatie van de productieploegen.
Daar waar er dinsdag geen openingen waren en dat ze beslist hadden dat hun plan ondanks onze tegenkantingen ging doorgevoerd worden, slaat men nu een andere toon.
Ineens zijn zij zich bewust over de onzekerheid die er bij de mensen heerst, over de ongerustheid voor verdere afbouw van het personeel en zelfs over de verlofregeling die door het plan in het gedrang zou komen. Ook maken zij zich zorgen over de belasting van sommige diensten(vb. laders/lossers)!!!!!!!!!!!!!
Zij hebben nu plotseling alle begrip en zijn bereid om te overleggen, bereid om aanpassingen te doen en te luisteren naar tegenvoorstellen.
Zolang er overleg is en er niet éénzijdige beslissingen worden genomen hebben wij de stakingsaanzegging geblokkeerd totdat we met een aanvaardbare oplossing komen voor alle partijen . Indien dit niet het geval zou zijn of het overleg sleept te lang aan, zullen wij genoodzaakt zij de stakingsaanzegging officieel in te dienen. De gevolgen zullen dan de verantwoordelijheid van de directie zijn. We zullen dus binnekort wel merken als hun begrip ook daadwerkelijk gemeend is.
Op dit moment hebben we door de opstartproblemen met de vrieskou een achterstand opgelopen. Men heeft dan ook beslist om de dopdagen van 25 en 26 januari te schrappen.
Indien ze zien dat we daarmee de achterstand niet kunnen wegwerken zullen er ook
TPM-dagen afgeschaft worden. We blijven bollen op 14MW.
In februari was er oorspronkelijk 20.000T gepland maar dit is ondertussen gezakt naar 18.500T . Voor maart is het niet veel beter met 20.500T.
Let op dit zijn geen bestellingen maar tonnages waarvan men verwacht dat de klant gaat bestellen!!!
Dus ook in februari en maart zullen we geconfronteerd worden met extra dopdagen
Samenvatting: januari 22.350T 4dagen TW(reeds geweest van 1-4jan)
februari 18.500T 7dagen TW
maart 20.500T 8dagen TW
In februari zouden ze 3 dopperiodes willen inlassen: 1-2 feb , 15-16 feb , 22-23-24 feb
In maart zouden ze 4 dopperiodes willen inlassen: 8-9ma , 15-16ma , 22-23ma , 29-30ma
Zoals je zal merken is er in elke periode een zondag bij. Wij hebben hier op gereageerd en ze waren bereid op dit nog eens te herbekijken. Wordt vervolgd dus.
De directie is afgelopen week op Sidmar geweest waar de BELEIDSVERKLARING is gehouden. Het belangrijkste wat er gezegd is geweest dat er GEEN lange termijnsvisie is.
Alles is gefocust om vandaag te overleven. Dit lijkt ons zeer eigenaardig voor een multinational dat al verschillende jaren monsterwinsten gemaakt heeft. De beurscrash heeft trouwens aangetoond dat al degene die op korte termijn dachten genadeloos zijn afgestraft. Alleen bedrijven die op lange termijn dachten en niet enkel op winstbejag uit waren kunnen deze crisis makkelijker overleven.
De directie op Sidmar verondersteld ook dat als de huidige conjuctuur aanblijft er op termijn 1 ELO-lijn binnen onze groep zal sluiten. We hebben dit in het verleden ook al dikwijls gehoord maar het is er sinds de komst van Mittal niet meer van gekomen.
Wat wel voor het eerst gezegd is geweest dat het zeker niet Sagunto in Spanje zal zijn.
Nu zijn we nog maar met 3 . Florange in Frankrijk, TDM in Luik en Sikel in Genk.
De speculaties zijn volop aan de gang.
Na de SOR hebben we ook nog een kleine SD gehad. De directie was verrast met onze brief waarin wij gezamenlijk ABVV en ACV onze bezorgdheden hebben geuit i.v.m de reorganisatie van de productieploegen.
Daar waar er dinsdag geen openingen waren en dat ze beslist hadden dat hun plan ondanks onze tegenkantingen ging doorgevoerd worden, slaat men nu een andere toon.
Ineens zijn zij zich bewust over de onzekerheid die er bij de mensen heerst, over de ongerustheid voor verdere afbouw van het personeel en zelfs over de verlofregeling die door het plan in het gedrang zou komen. Ook maken zij zich zorgen over de belasting van sommige diensten(vb. laders/lossers)!!!!!!!!!!!!!
Zij hebben nu plotseling alle begrip en zijn bereid om te overleggen, bereid om aanpassingen te doen en te luisteren naar tegenvoorstellen.
Zolang er overleg is en er niet éénzijdige beslissingen worden genomen hebben wij de stakingsaanzegging geblokkeerd totdat we met een aanvaardbare oplossing komen voor alle partijen . Indien dit niet het geval zou zijn of het overleg sleept te lang aan, zullen wij genoodzaakt zij de stakingsaanzegging officieel in te dienen. De gevolgen zullen dan de verantwoordelijheid van de directie zijn. We zullen dus binnekort wel merken als hun begrip ook daadwerkelijk gemeend is.
Brief aan directie
Beste,
Naar aanleiding van de aangekondigde reorganisatie wensen wij onze bezorgdheid te uiten.
Wij zijn van mening dat deze reorganisatie de werknemers van ons bedrijf niet ten goede gaat komen.
De hoogindustriele samenleving waarin wij leven wordt steeds complexer. Een wirwar van groeiende economische activiteiten en structuren waarin sociale dumping steeds vaker oprukt en financiele zekerheid van de mensen afneemt, zorgt voor grote onzekerheid.
Ook bij ons heerst er onzekerheid. De afbouw van de productie en andere diensten blijft doorgaan. Waar gaat dit allemaal eindigen. Het wordt tijd dat de directie kleur gaat bekennen.
Wij hebben begrip voor de economische situatie maar als de limieten overschreden worden moeten wij genoodzaakt reageren. Wij zijn bereid om samen met de directie overleg te plegen en naar andere aanvaardbare oplossingen te zoeken. Wij hopen dat de directie hierin mee stapt. Indien dit niet mogelijk is zijn wij verplicht om een stakingsaanzegging in te dienen en met acties te beginnen. We hadden het liever anders gezien maar er is een tijd voor alles en nu is het de tijd om te reageren.
De vakbonden
ABVV – ACV
Naar aanleiding van de aangekondigde reorganisatie wensen wij onze bezorgdheid te uiten.
Wij zijn van mening dat deze reorganisatie de werknemers van ons bedrijf niet ten goede gaat komen.
De hoogindustriele samenleving waarin wij leven wordt steeds complexer. Een wirwar van groeiende economische activiteiten en structuren waarin sociale dumping steeds vaker oprukt en financiele zekerheid van de mensen afneemt, zorgt voor grote onzekerheid.
Ook bij ons heerst er onzekerheid. De afbouw van de productie en andere diensten blijft doorgaan. Waar gaat dit allemaal eindigen. Het wordt tijd dat de directie kleur gaat bekennen.
Wij hebben begrip voor de economische situatie maar als de limieten overschreden worden moeten wij genoodzaakt reageren. Wij zijn bereid om samen met de directie overleg te plegen en naar andere aanvaardbare oplossingen te zoeken. Wij hopen dat de directie hierin mee stapt. Indien dit niet mogelijk is zijn wij verplicht om een stakingsaanzegging in te dienen en met acties te beginnen. We hadden het liever anders gezien maar er is een tijd voor alles en nu is het de tijd om te reageren.
De vakbonden
ABVV – ACV
Reorganisatie!!!
Na de éénzijdige beslissing van de directie om de productieploegen in de continu te reorganiseren
is er vanuit de werkvloer massaal veel protest onstaan. De intentie om van 15 naar 14 man per ploeg te gaan is zeker niet goed onthaald geweest. Wetende dat de productie reeds de vorige jaran heeft afgebouwd van 18 naar 15 man was dit de druppel die de emmer deed overlopen.
Door de grote geheimzinnigheid over de verdere afbouw van het personeel(9 man in totaal) is er ook een grote onzekerheid onstaan in de rest van de fabriek. De overwikkelbaan, C-hal, ondehouds- en ondersteunende diensten en bedienden maken zich grote zorgen. Iedereen kan getroffen worden. Na een personeelsvergadering is het ons duidelijk geworden dat we iets moesten ondernemen en we hebben dat ook gedaan in de vorm van een brief waarin onze bezorgdheden in stonden. Deze brief is opgesteld in samenspraak met de ABVV-fractie, de provinciaal secretaris(Pierre Vrancken), BBTK (Erwin+Hervé) en de collega's van het ACV . We hebben deze brief gezamelijk overhandigd aan de directie.
is er vanuit de werkvloer massaal veel protest onstaan. De intentie om van 15 naar 14 man per ploeg te gaan is zeker niet goed onthaald geweest. Wetende dat de productie reeds de vorige jaran heeft afgebouwd van 18 naar 15 man was dit de druppel die de emmer deed overlopen.
Door de grote geheimzinnigheid over de verdere afbouw van het personeel(9 man in totaal) is er ook een grote onzekerheid onstaan in de rest van de fabriek. De overwikkelbaan, C-hal, ondehouds- en ondersteunende diensten en bedienden maken zich grote zorgen. Iedereen kan getroffen worden. Na een personeelsvergadering is het ons duidelijk geworden dat we iets moesten ondernemen en we hebben dat ook gedaan in de vorm van een brief waarin onze bezorgdheden in stonden. Deze brief is opgesteld in samenspraak met de ABVV-fractie, de provinciaal secretaris(Pierre Vrancken), BBTK (Erwin+Hervé) en de collega's van het ACV . We hebben deze brief gezamelijk overhandigd aan de directie.
Abonneren op:
Posts (Atom)
